Als God nu naar je kijkt, welke keuze zou hij dan maken?

Een tijdje geleden toen ik nadacht over keuzes maken, kwam ik deze uitspraak tegen.

‘Wie geen keuzes maakt, kiest ervoor om de bestaande situaties in stand te houden’.

Dat zegt meer dan je zou denken. Bedrijfseconomen weten vaak beter wat dit inhoudt, dan een doorsnee christen. Dit is mogelijk iets geprikkeld gezegd, maar om je heen kijkend op een willekeurige zondag morgen in je eigen gemeente kan je de nodige duidelijkheid verschaffen. Je denkt misschien, ’Die durft’? Wanneer je jarenlang in de spiegel van Gods Woord hebt gekeken, dan kun jij je eigen spiegelbeeld toch niet negeren?

Dan weet je exact wat je ziet. Dan kun je niet voorbij gaan aan wie je feitelijk bent. Want dat is wat we zien wanneer we onszelf in de spiegel bekijken. Misschien staan we daarom morgens zolang voor de spiegel. Moet je dan wegwerken waar jij een hekel aan hebt of wat de ander niet hoeft te zien? Het kan allemaal. Of ben je nog ‘naturel’? Een spiegel laat meer zien dan je denkt, denk maar even mee:

“Lúister niet alleen naar het woord, maar dóe het ook. Als je alleen luistert en er niets mee doet, houd je jezelf voor de gek. Stel dat je het woord wel hoort, maar er niets mee doet. Dan kun je dat vergelijken met iemand die zichzelf in de spiegel bekijkt, maar ook onmiddellijk weer vergeet hoe hij er uitziet. Luister dus goed naar de volmaakte wet, namelijk de wet die je vrijmaakt,  Lees ook Romeinen 8:2. en doe ook wat die wet zegt. Vergeet niet wat je gehoord hebt, maar dóe het ook. Dan zal het goed met je gaan” Jakobus 1:22-25  

  • Maar dóe het ook.
  • Dan zal het goed met je gaan.

Wie dit leest, kan ook begrijpen wat er staat. Maar zou het ook kunnen afhangen van de staat van je geestelijk leven, wat je kiest? Of heeft het gewoonweg te maken wat je durft te kiezen. Veel mensen hebben het moeilijk met keuzes maken, want het heeft, (misschien wel alles), te maken of je die persoon respecteert. Dat is het begin van alle moraal, respect hebben voor jezelf. Waar dit wegvalt zien we ook de verloedering op de loer liggen. Steeds meer maakt respectloosheid de dienst uit in ons leven en maatschappij.

Wij willen toch vrede in de wereld, in onze kerken en gezinnen en in het maatschappelijk bestaan? Dat geeft God ons, een prachtig stuk gereedschap in handen en dat is, je raad het al, respect hebben voor elkaar, dan leren we ook weer de juiste keuzes te maken. Dan zijn we niet bang om te luisteren, waardoor we kunnen begrijpen wat de ander zegt. Wat zijn eigenlijk ons echte behoeftes, is dat geld, spullen, drank, drugs of uitspattingen van erotiek of geweld?

En wie kan dit tij keren? Schrik niet, maar dat zijn wij!

Maar wie maakt keuzes op basis van de werkelijke behoeftes. Dingen die er ook écht toe doen, dreigen steeds meer uit beeld te raken. Weest er wel op bedacht dat het een kleine stap is, wanneer je geen respect meer voor je naaste hebt je ook heel snel geen respect meer zult hebben, of kunnen opbrengen, voor God en Zijn Woord.

Stel dat je morgen dit briefje van een zekere Paulus bij je post vindt.

Beste lezer van Gods gedachten,

“Ik spreek open en eerlijk tegen jullie, zonder iets te verbergen. Mijn hart staat wijd voor jullie open. Ik houd genoeg van jullie, maar jullie houden niet genoeg van mij!  Doe hetzelfde als ik: houd net zoveel van mij, als ik van jullie. Ik houd van jullie alsof jullie mijn eigen kinderen zijn. Daarom zeg ik jullie deze dingen;

  • Sluit geen enkel verbond met ongelovigen.
  • Want waarin lijken goed en kwaad op elkaar?
  • Of waarin lijkt het licht op het donker?
  • Waarin lijkt Christus op de duivel.
  • Waarin lijkt een gelovige op een ongelovige?
  • Wat heeft de tempel van God met de afgoden te maken? Niets.

Vergeet niet dat jullie de tempel van de levende God zijn. Dat heeft God gezegd in de Boeken, ‘Ik zal bij hen wonen en bij hen zijn. En Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. Daarom moeten jullie anders zijn dan de ongelovigen, zegt de Heer’. Doe niet langer met hen mee” 2 Korintiërs 6:11-17 BB.

Jullie broer in Christus Jezus, Paulus.

Hoeveel respect kun je hiervoor opbrengen? En zie je ook Paulus’ respect voor jou? Ook waar je dit leest? ‘Ik spreek open en eerlijk tegen jullie en heb niets te verbergen. Ik hou van jullie want mijn hart staat wijd open voor jullie’. Dit zou hij niet zeggen bij gebrek aan respect voor zijn naaste. Dan zegt hij als een bitter man bij gebrek aan respect voor hen, ‘maar de liefde is niet wederzijds de eigenliefde is helaas groter’.

Hier zien we hoeveel respect Paulus voor anderen had. Want zoiets heb je niet zomaar daar heb je duidelijke visie voor nodig. Maar de reden van het eenrichtingsverkeer was dat Paulus niet werd gerespecteerd. Als leider namens God negeerden ze hem. Maar het was wel Gods keuze om juist een man als Paulus aan te stellen als stichter, leider en onderhouder van de Gemeente van Jezus Christus. Maar bij gebrek aan respect voor Gods keuze wilden zij ook niet luisteren naar wat Paulus te vertellen had. Om dit in je op te nemen wat Gods Boodschappers ons te zeggen hebben, daar heb je een open hart voor nodig en geen verhard hart.

Wat te denken hoe Jezus Zelf in zijn bediening wel omging met ongelovigen!

Hoewel de vermaningen van Paulus glashelder waren ging men toch verkeerde relaties aan waardoor hun onberispelijkheid, toewijding en hun normen en waarden hard achteruit holden. Maar mogen we dan geen enkele relatie hebben met onze ongelovige medemens? Wie dit denkt heeft het mis, wat te denken hoe Jezus Zelf in zijn bediening wel omging met ongelovigen. Dus is deze conclusie een gouden middenweg; wel contact maar geen binding aan hen in persoonlijke en zakelijke relaties die hun geloofs overtuiging naar beneden zou halen. We moeten ons afscheiden van alles wat onze godsvrucht afbreekt, maar daarbuiten zijn gezonde relaties juist zeer geschikt om elkaar te leren kennen.

We moeten goed begrijpen dat we elkaar nu niet gaan beschuldigen van verkeerde omgangsvormen, dat weten die mensen zelf wel. We moeten elkander niet afstoten, want ben ik één haar beter dat jullie;

“Ik zeg dat niet om jullie ergens van te beschuldigen. Want ik heb al eerder gezegd dat ik veel van jullie houd. Zóveel, dat ik met jullie wil leven en met jullie wil sterven.

  • Ik ben helemaal eerlijk tegen jullie.
  • Ik ben heel erg trots op jullie.
  • Jullie hebben mij heel erg bemoedigd.
  • Jullie hebben mij heel erg blij gemaakt
  • In al onze moeilijkheden”

2 Corinthiërs 7:3-4 BB

Wat een prachtig vers is dit, zoveel respect laat Paulus hier blijken voor de gelovigen te Korinthe. Met jullie willen sterven, dat maakt wel indruk en dwingt best veel respect af. Zo zijn er veel meer dergelijke teksten die je hieronder zou kunnen plaatsen.

  • Ik sta nu klaar om voor de derde keer naar jullie toe te komen.
  • En weer zal ik niets van jullie aannemen.
  • Want ik kom niet voor jullie geld,
  • maar voor jullie zelf.

Want zo is het in het gezin ook: kinderen hoeven niet te sparen voor hun ouders, maar ouders sparen voor hun kinderen. Ik vind het fijn om alles wat ik heb, voor jullie te gebruiken. Want jullie zijn mijn kinderen. Ik houd zoveel van jullie dat ik zelfs mijzelf aan jullie wil geven. Zelfs als jullie daardoor minder van mij zouden houden” 2 Korintiërs 12:14-15 BB.

Was dit een eenvoudige keuze van Paulus? Ik denk wanneer je dit over je eigen kinderen zou schrijven, dat je dit emotioneel niet  aan zou kunnen. Hij ging voor een derde keer, wilde niets van hen aannemen, want ouders zijn er voor de kinderen. Hoe velen voelen hier dagelijks de pijn van en zien elkaar al jaren niet meer. Door zichzelf als een vader van zijn geestelijke kinderen op te stellen wist hij; ‘Ik moet hier tot een voorbeeld zijn door mij kwetsbaar op te stellen. Echter zonder zijn gezag als dienaar van Jezus Christus los te laten. Het zal hem pijn hebben gedaan te zien dat velen aan zijn gezag twijfelden en hem te wantrouwen. Ook dit zien we in de beste families terug. En het mooie van Paulus is, dat hij zich hier niet verdedigde om zijn eigen ego veilig te stellen maar hij verdedigde hier de Boodschap van God.

Ik moet hier tot een voorbeeld zijn door mij kwetsbaar op te stellen.

Wat een brok oprechtheid en echtheid zien we hier terug. Hij dacht niet aan zichzelf maar achtte God hoger dan zijn eigen verlangens. Dan moet je wel van goede huize komen want dit doe je niet goedkoop. Als jij en ik op de proef gesteld zouden worden denken we dan eerst aan de eigen reputatie of nemen we

afstand van ons eergevoel en willen de ander helpen kost wat het kost? In hoeverre krijgt onze relatie met God voorrang en gaan wij de onderste weg?

De kern voor een nieuwe keuze

Misschien zijn we bekend met Jeremia 31:31-34 BB. Hier geeft God inzicht dat Hij met Israël en Juda een ander verbond zal sluiten. Aan het vorige verbond wat God gesloten had  daar hebben ze zich niet aan (kunnen) gehouden, “ook al ben Ik hun Heer”! was God gekrengd, boos, ik denk het niet. Dan had er heel iets anders gestaan bij dat ‘keuze moment’ van heils-feitelijke veranderingen. Wees getuige van Gods Respect voor het werk Zijner Handen.

“Maar het nieuwe verbond dat Ik in die tijd met het volk Israël zal sluiten, zal anders zijn, zegt de Heer. Ik zal mijn wet niet meer in steen, maar in hun binnenste schrijven, in hun hart en in hun verstand. En Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. Dan zullen ze elkaar niet meer hoeven te leren wie Ik ben. Want iedereen, van hoog tot laag, zal Mij kennen, zegt de Heer. Ik zal hun al hun ongehoorzaamheid vergeven. Ik zal er zelfs niet meer aan denken” Jeremia 31:31-34 BB.

We zullen ons eerst even richten op de schuld van de ‘Voorvaderen’. Daar was God immers het verbond mee aangegaan, zo stelde het nageslacht der vaderen. Dus was het niet hun schuld! Nee, dat zou al te gemakkelijk zijn. Het was één volk wat door God aanvaard was binnen het verbond wat Hij met hen was aangegaan. Ik kan mijn zonden toch ook niet schuiven op mijn oudere broer? Daar sta ik zelf geheel verantwoordelijk voor. Het is wel zo dat één rotte appel de hele mand met andere appels kan besmetten. Maar in dit verhaal kent iedere appel een eigen verantwoordelijkheid. Dus niks geen verschuil achter andermans fouten. Iedereen is verantwoordelijk voor de eigen zonden. God is hier heel duidelijk in.

“De mensen van Juda zondigen alsof het een bevel is; alsof het kwaad een wet is, die met een diamanten stift in hun stenen harten en op hun altaren is gegraveerd” Jeremia 17:1 HB.

We hebben zo even gezien; “Ik zal mijn wet niet meer in steen, maar in hun binnenste schrijven, in hun hart en in hun verstand”. Wat een mooie tekst, God zoekt nu de binnenkant van de mens om daar met Zijn Woord aanwezig te zijn. Niet meer op steen maar in hart en verstand, dat betekent dat we nu veel dieper Gods Aanwezigheid kunnen bemerken, de psalm schrijver ervaarde dit zo:

“Smaakt en ziet, dat de HERE goed is; welzalig de man die bij Hem schuilt” Psalm 34:8.

Proeven en zien, is dit op dezelfde manier zoals echte wijnkenners de beste wijnen proberen te vinden? Nee, het voelt, het proeft gelijk goed. Wanneer jij Goeds Woord leest zou je jezelf kunnen afvragen, ‘smaakt het, smaakt het naar meer. Dit doet me denken aan dat feestje waar plotseling de wijn op was. Ja dan heb je een probleem, en dan zijn de moeders altijd om te kijken of het goed gaat. Zij draagt de bedienden op: “Doe wat Hij zegt”.

“Hij zei tegen hem: "Wat een lekkere wijn! Hoe is het mogelijk! Iedereen schenkt eerst de goede wijn en als de mensen genoeg gedronken hebben pas de minder goede. Maar u hebt de beste wijn voor het laatst bewaard” Johannes 2:10 HB.

Hier zie ik een voorbeeld in van wat Jezus zegt, dat Hij nu de wet = de Oude wijn veranderd heeft. Het is nu een kwestie van ons binnenste = de Nieuwe wijn. Eerst de wet het Oude Testament, en nu ons binnenste het Nieuwe Testament.

Het is een opmerkelijke keuze die God maakt. Er komt nu geen steen meer aan te pas zoals bij de tien geboden, op of bij de berg Horeb. God wil dat we het oude ‘achter ons laten’. Want: “Mensen die bij het ploegen achterom kijken, zijn niet geschikt voor het Koninkrijk van God" Lucas 9:62 BB. Waarom mag je niet achterom kijken? Dat kan toch geen kwaad wanneer je vol trots achterom kijkt, dat is toch het werk dat goed gecontroleerd moet zijn? Maar de les is anders. Het begrip ‘vooruit zien’ is heel belangrijk. Zie ook Hebreeën 12:2 BB. Doen we dit niet bij het ploegen dan  sturen we ongemerkt even de verkeerde kant uit. Het resultaat is,  rommelige voren. Wanneer bij het oogsten muildieren worden gebruikt, zou er wat niet in de goede richting is opgegroeid, vertrapt kunnen worden.

Dat is dus een niet onbelangrijke reden en deze keuze moeten we steeds voor ogen houden. Het heeft te maken met luisteren naar je meester, het heeft te maken met je toewijding, want je werk mag nooit halfslachtig zijn. Wij hebben hier geen inspraak in de keuze van ‘hoe het moet’ die keuze is voor ons gemaakt. Om dit na te volgen, heeft dus ook met jou keuze te maken, alleen zo ben je op God gericht.  Timotheüs had dit heel goed begrepen en schrijft:

“Maak er ernst mede u wel beproefd ten dienste van God te stellen, als een arbeider, die zich niet behoeft te schamen, doch rechte voren trekt bij het brengen van het woord der waarheid” 2 Timotheüs 2:15 NBG.

In de tekst hieronder lezen we iets wat me zeer trof en ik vroeg mij zelf af; ‘In hoeverre heb ik mij zelf afgescheiden van mijn oude leven in, beeldspraak is dit Babel. Vooral deze regel;

  • De Heer heeft alle volken laten zien hoe machtig Hij is.
  • Tot aan het einde van de aarde zullen de mensen zien hoe God redt. 
  • Vertrek, vertrek, ga weg daar uit Babel!
  • Raak niets aan dat onrein is. Ga bij hen weg.

Maak je klaar voor de Heer, jullie die de voorwerpen van de tempel van de Heer dragen. (Lees Ezra 1:7-10.) Jullie hoeven niet haastig te vertrekken. Het zal geen vlucht zijn. Want de Heer gaat voor jullie uit en de God van Israël bewaakt jullie achterhoede. (Lees Ezra 8:21-23). Jesaja 52:10-12 BB.

“Die zich niet behoeft te schamen”, doch rechte voren trekt bij het brengen van het woord der waarheid”. Sommige christenen hebben blijkbaar een streepje voor bij onze Lieve Heer, zij hebben een, ‘totaal plan’ van Jezus ontvangen. Zij citeren meer uit hun verkregen draaiboek dan uit het woord van God. Dat dit lastig is daar kan ik over mee praten, want zulke ‘draaiboek christenen’ hebben altijd gelijk. Om je dit duidelijk te maken roepen ze in een gesprek of Bijbelstudie, ‘maar in mijn bijbel staat’, dan citeren ze niet het Woord zoals het er staat, maar zoals zij denken dat het uitgelegd moet worden.

Zorg ervoor dat je niet in de kringloop van hun draaiboek geloof terecht komt. Dat is de reden dat we een duidelijke keuze moeten maken om te vertrekken. Om weg te gaan uit Babel = het beeld van de zondige niet naar Gods stem luisterende wereld. Je moet het los laten, je er niet meer mee inlaten, want dan verontreinig je je eigen hart en verstand, dat is de plaats waar God Zijn woorden van het Nieuwe verbond heeft neer geschreven. Weten we dat nog? Hoeveel van Bab(b)el woont nog in ons? Neem er afstand van reinig je door het Offer door het Bloed van Jezus.

Als God nu naar je kijkt, welke keuze zou Hij dan maken?

 We zijn nu op de helft van deze studie, dus later meer.

ik wens je een zinvolle dag, Fred IJzerman.