Een persoonlijke Pinkster beleving

"Dan zullen jullie toegeven dat Ik bij mijn volk Israël woon. Jullie zullen toegeven dat Ík jullie Heer God ben, en niemand anders. En mijn volk zal nooit meer voor schut staan”  Joël 2:27 BB.

Vraag het eens om je heen wie er wil toegeven dat God bij Zijn volk Israël woont. Wie zou willen toegeven dat God in de Kerk woont, of dichterbij, dat God in de mens wil wonen? Moeten we dit wonderen van God noemen of; ‘Dat God bij ons woont’, hoog houden als een traditie omdat godsdienstigheid goed voor het volk is? 

Of is het vanzelfsprekend dat de God die ons geschapen heeft ook bij ons wil wonen? Dat Hij in ons wil zijn? Hebben wij God beloftes gedaan of andersom? Heeft Hij ons of hebben wij Hem  iets toegezegd? Kan Hij zonder ons of kunnen wij zonder Hem? Hebben wij er recht op dat Die ene Almachtige God in onze kerk in ons leven in ons hart moet wonen?

Nu denk je zeker dat ik op al deze vragen een antwoord zal geven? Naar de mens gesproken zou ik kunnen zeggen; ‘Zoek dit lekker zelf even uit’. En eigenlijk is dit antwoord zo gek nog niet, het past wel bij onze opstandigheid wanneer we het over geloven en zo hebben. We willen toch niet betuttelt worden? Zelfs de gelovigen van verschillende kerken laten zich niet of nauwelijks de les lezen. Ieder heeft een eigen geloofs-hokje en daar moet een ander niet aankomen. Wie ervaart Gods aanwezigheid als iets ‘vanzelfsprekend’, dat Hij bij voorbaat al in onze kerk woont. Is die kerk dan zo aantrekkelijk voor God om juist daar te wonen en niet in die andere, die meer evangelische of die fijne Batisten kerk?

Zullen we het weten als we zondag in de kerk komen en God afwezig is? Zou dat écht opvallen? Tja, dan had je de kerkbode maar moeten lezen want God is een langweekend weg. O ja? Ja, Hij is naar de Pinksterconferentie toe daar is Hij heel erg hard nodig. Als je weet wat daar allemaal komt! Heel kerkelijk Nederland zit daar in de tent der samenkomst. En iedereen probeert daar iets te ontvangen wat goed past in zijn of haar geloofshokje. Want denk je nu heus dat we dan naar huis gaan met een één hokjesgeloof? Dat we dan wel, één algemene christelijke kerk hebben?

De Israëlieten die konden zich ergens op beroepen, er was een verbond gesloten wat inhield dat God hen zou zegenen wanneer het volk de verplichtingen nakwam die in dit verbond waren vastgelegd. Voor hen stond God altijd aan hun kant. Maar hoeveel verhalen leren ons dat dit niet altijd zo was? En het meest erge was dat ze dit niet altijd door hadden wanneer God uit hun midden was verdwenen. Men ging gewoon door met alle plichtplegingen, het brengen van offers en hun gebeden en misten de af-wezigheid van God niet. (Welke lessen kunnen we hieruit leren?)

Wanneer merkten ze dat God er niet was, dat Hij zijn handen had teruggetrokken? Daar was narigheid voor nodig, oorlog, ziekte, ballingschap, dan jammerde het volk van Heer waar bent U, waarom hebt U ons verlaten? Als ze goed bij zichzelf te rade gingen dan wist men het wel. Zo werkt het toch bij hen, maar ook bij ons? Wij oordelen er toch ook maar op los, en waar is de helende factor van onze geloofsdaden gebleven? Geloven we nog op zijn’ Samaritaan’s?  Of stond men liever in het hemd, dan een hemd met een ander te delen? Vgl. Lukas 10:33.

Het goede voorbeeld 

“Jezus zei: "Luister naar wat Ik zeg: houd van je vijanden en wees goed voor de mensen die je haten. Zegen de mensen die je vervloeken, en bid voor de mensen die je slecht behandelen. Als iemand je op je linkerwang slaat, draai dan ook je rechterwang naar hem toe. Als iemand je mantel afpakt, geef hem dan ook je hemd. Als iemand iets van je wil lenen of van je afpakt, geef het hem dan en vraag het niet terug. Behandel andere mensen op dezelfde manier als je zelf behandeld zou willen worden” Lucas 6:27-29 BB.

“Luister naar wat Ik zeg”, Hoe vaak heeft God zich al in dergelijke bewoordingen tot Israël, tot de kerk of tot ons persoonlijk gericht? Moet er dan altijd eerst narigheid komen voor we in de gaten krijgen dat God weg is gegaan? Moeten we eerst op de ene wang geslagen worden om ons dan te herinneren dat er ook nog een andere wang overblijft om de vijand te laten zien dat God er is? Ik denk dat bij de eerste slag op de wang er al een complete oorlog kan ontbranden. Op welke wijze moeten wij erachter komen dat we een bijna-verslagen volkje zijn?

  • Ja, als er iets is om te janken, dan gaat men weer danken!
  • Wat een prachtig openingsvers hebben we hierboven gelezen, ik zal hem nog even herhalen:
  • Dan zullen jullie toegeven dat Ik bij mijn volk Israël woon.
  • Jullie zullen toegeven dat Ík jullie Heer God ben, en niemand anders.
  • En mijn volk zal nooit meer voor schut staan.

Zie - Joël 2:27 BB.

Kan dit vers ons ook in het hemd doen laten staan? Ja! Want zonder ons ‘toegeven” dat Hij onze God is’, zullen we voor schut staan. Dat is wat ik leer uit dit vers. Maar ik wil niet in mijn hemd of voor schut staan.  Maar dat hoeft ook niet, de sleutel om dit te herstellen hebben we zelf in de hand. Deze sleutel heet; ‘Toegeven dat God, ONZE God is, en niemand anders’. Kijk, daar kan ik wel zo blij worden dat God het ons nooit te moeilijk, maakt om dat toe-te-geven.

We maken het Hem wel moeilijk met al onze kerkjes, geloofjes, activiteitjes, en wat voor een geloofseitjes we nog meer bedacht hebben.  Maar laten we dit nu eens achterwege laten, om eens echt tot jezelf te kunnen komen.

Kom tot jezelf en denk na!

Ik ontmoete op een conferentie, eens iemand waar ik me aan voorstelde en zei waar ik kerkte, waar de ander op antwoorde; ‘Aangenaam ik ben Piet en ik ben van LEG. De conferentie was wel in het mooie Barneveld, maar toch. Van de LEG? Vroeg ik, ja van de LEG. Ik kon amper een lachbui onderdrukken en gelukkig begreep Piet me. Nee sorry, ik ben van het ‘Levend Evangelie Geloof. Gelukkig wat een herkenning, daar ben ik ook van zei ik. O, maar ik ken u niet. Wat jammer dat het eitje niet wilde vallen. Daar was kennelijk iets anders voor nodig.

Ik vertel dit ietwat aangedikte voorval niet zonder reden.

Hoe zag ons leven voor Pinksteren er uit? Voor de uitstorting van Gods Persoonlijke aanwezigheid door Zijn heilige Geest? Waren wij toen ook van de LEG. Verkeerden wij toen ook in een permanente verwarring en brabbelden we toen allemaal onze eigen moeder-kerkelijke-taal? Een dergelijke verwarring was er ook in Jeruzalem. Er waren duizenden mensen samen gekomen uit verschillinde landen, en het gekakel was dan bijna ook niet om aan te horen. Iedereen kwam op dat grote feest af om God te bedanken voor de opbrengst van hun oogst, maar ze verstonden elkaar niet.

Toen liet God dat Grote wonder gebeuren de geboorte van iets heel nieuws. En de basis hiervoor hebben we net gelezen, een profetie door Joël uitgesproken.

  • Dat men  weer zou erkennen dat God bij Zijn volk woont
  • Dat Hij en niemand anders hun God zou zijn
  • Dat ze nooit meer in hun hemd zouden staan - Joël 2:27 BB.

Wat is de basis voor Pinksteren? geen verdeeldheid, één God en Vader, nooit meer je gezicht verliezen. God keerde terug op een heel spectaculaire wijze, in tongen van vuur daalde God neer op de hoofden van de gelovigen. De gelovigen kregen een nieuw gelaat, een gezicht dat straalde van de aanwezigheid van hun Heer en Heiland.

“We verwachten dus nog geweldige dingen! Daarom kunnen we vol geloof en zonder vrees spreken. We hoeven niet te doen wat Mozes deed: hij deed een doek over zijn gezicht. Zo zou het volk Israël niet zien dat het stralende licht van Gods macht en majesteit ook weer van zijn gezicht verdween. Maar eigenlijk lag er niet alleen een doek over Mozes' gezicht. Tot nu toe is het ook alsof er een doek ligt over het hart van de Israëlieten als er uit de Boeken wordt voorgelezen. Ze zien niet waar de Boeken werkelijk over gaan. Dat komt doordat hun hart koppig is. En die 'doek' kan niet worden weggehaald, omdat die alleen door geloof in Christus verdwijnt. Elke keer als er uit de Boeken van Mozes wordt voorgelezen, ligt die 'doek' over hun hart. Daardoor begrijpen ze niet wat er eigenlijk staat. Maar elke keer als iemand in de Heer gaat geloven, wordt de 'doek' van zijn hart weggehaald” 2 Korintiërs 3:12-16 BB.  

De bedekking verdween alleen door het geloof in Jezus Christus. Wie bij de Oude spelregels, de wet bleef had geen inzicht hoe het werkelijk in elkaar zat. Ze hadden geen inzicht in wat er werkelijk geschreven stond in de boeken. De komst van Jezus was de grootste keerzijde in de geschiedenis van de mens in de gevallen schepping. We zijn allemaal zondaars en hebben verlossing nodig door het Bloed van het Lam. Deze Boodschap heeft handen en voeten nodig en dat gebeurde ook met Pinksteren want;  

“Er verbleven er in Jeruzalem vrome Joden uit alle delen van de wereld. Bij het horen van dat geluid waren de mensen te hoop gelopen en ze raakten geheel in verwarring, want iedereen hoorde hen in zijn eigen taal spreken. Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Dat zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? Hoe kan ieder van ons hen dan horen in zijn moedertaal? (…) En wij horen hen in onze eigen taal spreken over de grote daden van God!’  Ze waren buiten zichzelf van verbazing en wisten niet goed wat ervan te denken. Ze zeiden tegen elkaar: ‘

Wat zou dit betekenen?’  Handelingen 2:5-12 GNB.

God keert terug naar Zijn kinderen Hij wil in de mensen wonen. Daarom had God besloten met Zijn hele wezen in Zijn Zoon te wonen” Colossenzen 1:19 HB. En in de Zoon krijgen we de volgende vragen beantwoord.

  • Hoe kunnen mensen de Heer aanbidden, als ze niet in Hem geloven?
  • Hoe kunnen ze in Hem geloven, als ze nooit van Hem hebben gehoord?
  • Hoe kunnen ze van Hem horen, als niemand hun over Hem heeft verteld?
  • Hoe kan iemand over Hem vertellen, als hij niet wordt gestuurd?

Er staat in de Boeken: "Wat is het heerlijk om de voetstappen te horen aankomen van iemand die goed nieuws komt brengen! Maar niet iedereen heeft het goede nieuws dat hij hoorde ook geloofd. De profeet Jesaja zegt: "Heer, wie heeft geloofd wat hij van mij hoorde?" Dus je kan alleen gaan geloven als je eerst echt hebt gehoord wat er over Christus wordt verteld” Romeinen 10:14-17 BB.

Door Pinsteren heeft God vele Boodschappers vervuld met zijn inwoning door de heilige Geest. Dat is Het Goede nieuws. Laten we ons beseffen dat door ons geloof in Jezus wij een Tempel van Hem zijn, laten we Hem dan verheerlijken met ons lichaam. ……  zou dat kunnen betekenen, dat we Gods liefde met anderen mogen delen?

Hoe liefelijk zijn de voeten van hen die een goede Boodschap brengen.

Ben jij ook zo’n Pinkster-vuurtje?

Ik wens je een zingevend Pinksterfeest Fred IJzerman.